To zatrzymanie się wobec refleksji, to świąteczna chwila, by spiesząc bez, bądź do celu pochylić się wobec własnego zabiegania.

... Miło jest mi powitać w obecnej prezentacji działalności mojej i niejako twórczości w obrębie plastyki.

W całej rozpiętości i klarowności dziedzin, a i nieco przenikania różnorodnych konwencji wyrażania i wypowiadania się, jak też pełnej swobody własnych interpretacji i upodobań, nie unikam absolutnie osobistego odniesienia do tradycji w pojmowaniu i warsztatowym wykonaniu wytworu, wobec obecnych, aktualnych doświadczeń swojego czasu. Przy pełnym poszanowaniu historycznych dokonań staram się wręcz unikać bezkompromisowości i kategorycznych zaszeregowań, nie tyle dla własnej wygody, co raczej w świadomości  przenikania się doświadczeń i postaw w edukacji, własnej konwencji wypowiedzi w międzyludzkich kontaktach i dokonaniach determinowanych kondycją i możliwościami obecnego czasu w przestrzeni dziejów. Powstałe w ten sposób efekty, są przede wszystkim wynikiem osobistej konstrukcji charakteru, przyswojenia i akceptacji plastycznych środków wyrażania i obrazowania jak i wyboru pewnej stylistyki.
Uprawianie twórczości, o której jest tu mowa, mieści się więc pod tęczą własnego czasu, etyki i estetyki. Między przyrodzonym upodobaniem ekspresji wyrazu i miłowania impresyjnych dokonań, jak i nie ukształtowanym poszukiwaniem prostoty komunikatu.
Skoro pojęcie sztuki odczytuję jako indywidualny zespół treści i składników budujących całokształt ludzkich dokonań w zakresie przeróżnych zobiektywizowanych pojęć, ulegających przemianom między cywilizacyjnymi i historycznymi przedziałami rozwoju świadomości, zaistnień i samorealizacji jednostkowego udziału w kształtowaniu świata, a w tym prywatnego wszechświata przede wszystkim, w takiej optyce i kontynuacji międzyludzkiego zaangażowania toczą się moje realizacje. To często aktywność intuicji i pobudek w drodze dla drogi, po której porusza się miłośnik „ gruszek na wierzbie ” - autor owej wypowiedzi. Aktywność w plastycznej kondycji, w stronę refleksji i relaksu, nie natomiast radykalnego ścierania się nawzajem.
Obszary zainteresowania i swoistych działań rozróżnione zostały poszczególnymi albumami. Obecna prezentacja nowelizowana jest stopniowo o wytwory nowe.
Rzeźba – jako wyraz, wpisywanie, kształtowanie i odciskanie w określonej przestrzeni osobistych pobudek, zauroczeń i swoisty remanent doświadczeń czysto plastycznych. Kształtowanie, czy też modelowanie, jest bardzo często szukaniem skrótu w formie przestrzennej i drogą pewnej stylizacji wyrazu. Aktywność przeobrażeń, niewątpliwa żywość towarzysząca odkrywaniu materii, jej specyfiki i istoty, zbliża do refleksji nad Naturą Świata.
Rysunek, i w nim pewna szkicowość, redukowanie i dążenie do zaznaczenia w sposób możliwie trafny i najprostszy jest w istocie poszukiwaniem „ wyrazu ”. Owe skróty formalne, uproszczenia, linearne zagęszczanie bądź uszczuplanie, prowadzą już krótką drogą do graficznych rozwiązań, stąd już blisko po syntetyczne, symboliczne, czy  znakowe ujęcie.
Grafika – dążenie do trafności i prostoty komunikatu, redukowanie narracji, odkrywanie siły, znaczenia i oddziaływania kolorów jako autonomicznych wartości.
Fotografia – medium zapisu i wyrazu spostrzeżeń. Wynik podglądania kolorystycznych relacji płaszczyzn i brył w przestrzeni, napięć, harmonii i wzajemnego uzupełniania się składników wobec światła w kadrze obrazu.
Malarstwo,… w stronę malarstwa – jako efekt impresyjnych skłonności obrazowania, ekspresyjnych intensywności uproszczeń i skrótów, jak i spokojnej wrażeniowości poruszania zmysłów i nastrojów. Dla mnie stanowi doskonałe medium dopowiedzenia, komunikatu który w swej formie jest często najbardziej trafny wobec ironiczno – żartobliwej konwencji. Wszelkie jak dotąd doświadczenia i poszukiwania formalne, jak i zwanie treściowo - tematyczne ujęcia przedstawień, wesprę cytatem ....